هدایت الکتریکی مس تنها در مورد نقره دوم است و به 58.5 میلی ثانیه در متر (میلیون زیمنس در هر متر) در 20 درجه می رسد. این ویژگی آن را به عنوان انتخاب ارجح برای ولتاژ بالا- و سناریوهای فعلی- بالا تبدیل می کند. در مقابل ، هدایت الکتریکی آلومینیوم تقریباً 37.7 میلی ثانیه در متر است که تنها 64.5 ٪ از مس است. در همان منطقه صلیب-} بخش ، ظرفیت حمل {10 {{{{{} فعلی ظرفیت حمل و نقل آلومینیوم تقریباً 30 ٪ پایین تر از بندهای مس است. برای دستیابی به همان هدایت الکتریکی ، منطقه مقطعی-}}} بخش از اتوبوس های آلومینیومی باید افزایش یابد و در نتیجه باعث افزایش حجم و وزن شود.
با این حال ، چگالی بالای مس (8.96 گرم در سانتی متر مربع) نیز اشکالاتی به همراه دارد. در سناریوهایی که طراحی سبک وزن لازم است ، میله های آلومینیومی (با چگالی 2.7 گرم در سانتی متر مربع) هنوز هم می توانند با افزایش منطقه مقطعی صلیب - ، به وزن کمتری نسبت به میله های مس دست یابند. به عنوان مثال ، در اتصال بسته های باتری برای وسایل نقلیه انرژی جدید ، میله های آلومینیومی به دلیل مزیت وزن آنها به طور گسترده اتخاذ می شوند ، اگرچه برای تقویت مقاومت در برابر خوردگی آنها به درمان اکسیداسیون سطح نیاز است.